تا به حال از يكديگر ادعا مىكردند كلها ترك كنند ، و لكن با اين قرار به مقاولات تسويهء مخصوصه مندرجه در فقرهء چهارم خللى راه نيابد . فقرهء دويم - دولت ايران تعهد مىكنند كه جميع اراضى بسيطه ولايت زهاب يعنى [ تمام ] اراضى جانب غربى آن را به دولت عثمانى ترك كند و دولت عثمانى نيز تعهد مىكند كه جانب شرقى ولايت زهاب يعنى جميع اراضى جباليه آن را مع درّهء كرند به دولت ايران ترك كند و دولت ايران قويّا تعهد مىكند كه در حق شهر و ولايت سليمانيه از هرگونه ادعا صرف‌نظر كرده به حق تملّكى كه دولت عثمانيه در ولايت مذكوره دارد وقتا من الاوقات يكطور دخل و تعرض ننمايند و دولت عثمانى نيز قويّا تعهّد مىكند كه شهر و بندر محمّره و جزيرة الخضر و لنگرگاه و هم اراضى ساحل شرقى يعنى جانب يسار شطّ العرب را كه در تصرّف عشاير متعلقه معروفهء ايران است به ملكيت در تصرّف دولت ايران باشد ، و علاوه بر اين حق خواهند داشت كه كشتىهاى ايران به آزادى تمام از محلى كه به بحر منصب مىشود تا موضع التحاق حدود طرفين در شهر مذكور آمد و رفت نمايند . فقرهء سيّم - طرفين متعاهدتين تعاهد مىكنند كه به اين معاهدهء حاضر [ ه ] ساير ادعا [ ها ] شان را در حق اراضى ترك كرده ، از دو جانب بلا تأخير و مهندسين و مأمورين را تعيين نموده ، براى اينكه مطابق مادهء سابقه حدود ما بين دولتين را قطع نمايد . فقرهء چهارم - طرفين قرار داده‌اند كه خساراتى كه بعد از قبول اخطارات دوستانهء دو دولت بزرگ واسطه كه در شهر جمادى الاولى سنهء هزار و دويست و شصت و يك تبليغ و تحرير شده به طرفين واقع شده ، و هم رسومات مراعى از سالى كه تأخير افتاده ، براى اينكه مسائل آنها از روى عدالت وصول و احقاق حق شود از دو جانب بلا تأخير مأمورين را تعيين نمايند . فقرهء پنجم - دولت عثمانى وعده مىكند كه شاهزادگان فرارى ايران را در برسا اقامت داده غيبت آنها را از محلّ مذكوره و مراودهء مخفيهء آنها را به ايران رخصت ندهد ، و از طرف [ دولتين ] عليّتين تعهد مىشود كه ساير فرارى به موجب معاهدهء سابقه ارزنة الروم عموما رد شوند .